Jerusalem

The name “Jerusalem” is variously etymologized to mean “foundation: erusalem was founded as the City of David in 1010 BCE, but there’s evidence of settlements there going back all the way to 4500 BCE.
That means that Jewish people have continuously lived in Jerusalem for more than 3,000 years.The Bible doesn’t have the first mention of Jerusalem: that honor goes to the Execration Texts, written 3,800 years ago in Egypt. Jerusalem is found all over Jewish practice: it’s mentioned on holidays, at funerals and weddings, and during daily prayers.Jerusalem is found all over Jewish practice: it’s mentioned on holidays, at funerals and weddings, and during daily prayers.Jerusalem is named more than 900 times in the Hebrew Bible.
Jerusalem’s emblem has a lion, a wall and an olive branch. Jerusalem is known for being, well, old. But it was also named one of the world’s fastest-growing high-tech hubs in 2015, Jerusalem is known for being, well, old. But it was also named one of the world’s fastest-growing high-tech hubs in 2015. Neil Armstrong said when he visited Jerusalem, “I am more excited stepping on these stones than I was stepping on the moon.”

թրաֆիքինգ

Թրաֆիքինգը ,մարդկանց ստրկական, սեռական, բռնի և չնչին վարձատրությամբ աշխատանքի տեսքով անօրինական շահագործումն է։ Այն ծանր, անդրսահմանային, կազմակերպված հանցագործություն է և նույնչափ շահութաբեր է, ինչ թմրամիջոցների և զենքի ապօրինի վաճառքը։ Մարդկանց առևտուր է համարվում մարդկանց հավաքագրելը, տեղափոխելը, փոխանցելը, թաքցնելը կամ առևանգումը, խարդախության, խաբեության, իշխանությունը կամ վիճակի խոցելիությունը չարաշահելու կամ ուրիշ անձի կողմից վերահսկվող անձի համաձայնությունն ստանալու համար վճարումների կամ շահերի ձևով կաշառելու ճանապարհով: Ամեն թրաֆիքինգի ժամանակ զոհին անզորեցնում են թմրանյութորով: Թրաֆիքինգը ամենավտանգաոր ու ամենաաճող հանցնանքերից մեկն է:

Անդաստանը-Դանիել Վարուժան

Արևելյան կողմն աշխարհի
Խաղաղությո՜ւն թող ըլլա…
Ո՛չ արյուններ, քրտինք հոսին
Լայն երակին մեջ ակոսին.
Ու երբ հնչե կոչնակն ամեն գյուղակի՝
Օրհներգությո՜ւն թող ըլլա:

Արևմտյան կողմն աշխարհի
Բերրիությո՜ւն թող ըլլա…
Ամեն աստղե ցող կայլակի,
Ու ամեն հասկ ձուլե ոսկի.
Եվ ոչխարներն երբ սարին վրա արածանին՝
Ծիլ ու ծաղի՜կ թող ըլլա:

Հյուսիսային կողմն աշխարհի
Առատություն թող ըլլա…
Ոսկի ծովուն մեջ ցորյանին
Հավետ լողա թող գերանդին.
Ու լայն ամբարն աղուններուն երբ բացվի՝
Բերկրությո՜ւն թող ըլլա:

Հարավային կողմն աշխարհի
Պտղաբերում թող ըլլա…
Ծաղկի՜ մեղրը փեթակներուն,
Հորդի գինին բաժակներուն.
Ու երբ թխեն հարսերը հացը բարի՝
Սիրերգությո՜ւն թող ըլլա։

Այս ստեղծագործությունը Դանիել Վարուժանը նվիրում է իր հողերին: Նա չի ուզում որ այնտեղ արյուն թափվի ու լիենն կռիվներ: Ցանկանում է որ ժողովուրդը այնտեղ ամպրող ունենա իր հացը ու տիրի միայն սեր: Նա այնքան գեղեցկություն ու սեր է տեսնում այդ մանրուքների մեջ որ հերդով փառաբանում է այն: Դանիել Վարուժանը անում է գեղեցիկ համեմատություններ, ցորենի հասկերի, ծաղիկների մեջ: Նա արբած է այդ գեղեցկությամբ:

Իմ շրջակայի դրական ու բացասական կողմերը

Դրական կողմերը նրանք են, որ հաճախ շատ կանաչապատ տարացքներ կան, որոնք գնալով ավելի են շատացնում: Բացասականը նա է, որ ամեն տեղ, կամ ծխախոտներ են, կամ ինչ որ մեկը թքել է հատակին, մի խոսքով աղպը ու տոպրակները: Նրանք շատ մեծ վնաս են հասցնում բնությանը, ու դա ամեն ինչ փչացնում է: Մեքենայի գազն է նեռվերիս վրա ազդում, սակայն առանձ դրա չկա մեքենա: Միակ բանը որը մենք կարղ ենք անել բնության համար, դա խնամել, տնկել ծառեր, ՉԹՈԵԼ, չալարել անտեր ազբը տնել գրբանը հետո գցել աղպարկը, ծխածոտնեը չգցել, ու չվնասել ծառերը:

ԻՄ ՆԱԽԱԳԻԾԸ

Նպատակատը- Իմանալ նոր ֆիլմեր ու ծանոթանալ հայ ռեժիսյորների հետ:
Խնդիրները- շատերը չգիտեն հայ հայտնիների մասին: Մեր նպատակն է, գոնե մի փոքր տեղեկացնել և մեզ և մեր ընկերներին
Արդյունք

Սերգեյ Փարաջանովը ծնվել է 1924 թվականին Թիֆլիսում` հնավաճառի ընտանիքում։ Այս մասնագիտությունը ժառանգական էր, հայրը՝ Իոսիֆ Փարաջանովը, հուսով էր, որ իր երեխաներն էլ կշարունակեն իրենց նախնիների գործը։
Սերգեյ Փարաջանովը 1942թ ին ավարտելով միջնակարգ դպրոցը ընդունվում է Ֆիլիպսի երկաթուղային տրանսպորտի ինժիբներական ֆակուլտետ:Մի տարի անց հասկանալով արվետսի հանդեպ սերը, դուրս է գալիս ու ընդունվուոմ է միանգամից երկու բուհ: Թբիլիսիյի կոնսերվատոյի ու օպերայի կից գործող բաժիններ: 1945 թթին տեղափվեց Մոսկվա իսկ 1946 Մոսկվայում ռեժիսսուրայի ֆակուլտետում էր սովորում: Փարաջանովը ու իր ընկերները մասնակցում էի Սավչենկոյի ֆիլմերի նկարահանումների, դրանք են՝ 1948 թ-ի«Երրորդ հարվածը», 1951 «Տարաս Շևչենկո»: 1949-ին սկսեց աշխատել Գիեվի դոլխենկոյի անվան ստուդիայում ռեժիսյորի օգնական մինչ 1960: Նրա դիպլոմային աշխատանքն է դառնում «Անդրիեշ» ժապավենը: 4 տարի անց, նկարահանեց նույն ֆիլմի լիամետրաժ տարբերակը:
Դիպլոմային աշխատանքի ժամանակ Փարաջանովի՝ մոլդովական ֆոլկլորին անդրադառնալը պատահական չէր։ ՈՒսանելու տարիներին Սերգեյը սիրահարվեց Նիգյարին՝ թաթար մի աղջկա, մի քանի ամիս տևած սիրավեպն ավարտվեց ամուսնությամբ, սակայն նրանց երջանկությունը երկար չտևեց։Երբ աղջկա եղբայրները Մոսկվա եկան և իմացան, որ նա առանց հարազատներին տեղյակ պահելու ամուսնացել է, Փարաջանովից խոշոր գումար պահանջեցին։ Ուսանող Փարաջանովն այդքան գումար չուներ, սակայն խոստացավ վճարել։ Նույն օրը Սերգեյը հորը նամակ ուղարկեց, որտեղ աղաչում էր հորը իրեն տալ պահանջվող գումարը՝ պարտավորվելով ժամանակի ընթացքում անպայման վերադարձնել։ Սակայն Իոսիֆը շատ էր վիրավորվել որդուց, որ նա արհամարհել էր ընտանեկան ավանդույթը, չէր գնացել հոր մասնագիտական ուղով և մերժեց։ Աղջկա հարազատները պահանջեցին նրանից հեռանալ ամուսնուց և վերադառնալ հայրենիք։ Նիգյարը հրաժարվեց և հարազատները, համաձայն իրենց նահապետական բարքերի, նետեցին վերջինիս գնացքի տակ: Նիգյարը մնաց Սերգեյի սրտում, ու նա այդպեսել չկարողացավ նույնապես սիրել ինչ որ մեկին: Նրա հաջորդ կինը որից ուներ զավակ՝ Սվետլանա Շչերբատյուկն այդպես էլ չկարողացավ հարմարվել ամուսնու խենթություններին և 1961 թվականին վերցնելով որդուն՝ հեռացավ տնից: 1959 թվականին Փարաջանովը Կիևում նկարահանեց «Առաջին տղա», իսկ 1961 թվականին՝ «Ուկրաինական ռապսոդիա» ֆիլմերը։ Նրա երրորդ ֆիլմը՝ «Ծաղիկ քարի վրա»-ն, էկրան բարձրացավ 1962 թվականին, այն դիտեց 5 միլիոն հանդիսատես։ Տաս տարվա ընթացքում Փարաջանովը նկարահանեց ընդամենը 4 ֆիլմ, որոնք ռեժիսորին հաջողություն չբերեցին

1964 թվականին Փարաջանովն Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում նկարահանեց «Մոռացված նախնիների ստվերները» ֆիլմը, որը դարձավ 1960-ական թվականների խորհրդային կինոյի ամենավառ իրադարձություններից մեկըշ: 1966 թվականին Կիևի Համամիութենական կինոփառատոնում ֆիլմն արժանացավ մրցանակի։ 2 տարվա ընթացքում ֆիլմը ստացավ միջազգային փառատոների 28 մրցանակ, պարգև և դիպլոմ՝ դառնալով խորհրդային ամենահայտնի ֆիլմերից մեկը:

1966 թվականին Փարաջանովն իր սցենարի հիման վրա սկսեց նկարահանել «Կիևի որմնանկարներ» ֆիլմը, որը նվիրված էր Հայրենական Մեծ պատերազմի իրադարձություններին։ Ֆիլմի առաջին փորձերից հետո պաշտոնյաները ռեժիսորին մեղադրեցին պատերազմի իրադարձություններին ցնորական և առեղծվածային-սուբյեկտիվ վերաբերվելու մեջ և արգելեցին հետագա նկարահանումները: Հասկանալով, որ Կիևում նրան այլևս չեն թողնի աշխատել՝ նա տեղափոխվեց Երևան՝ Հայֆիլմ, որտեղ նկարահանեց «Հակոբ Հովնաթանյան» ֆիլմը, իսկ 1968 թվականին սկսեց «Նռան գույնը գեղարվեստական ֆիլմի նկարահանումները:

Պետկինոյի ղեկավարները թերահավատորեն ընդունեցին ֆիլմը և չհասկացան ռեժիսորի նորարական գաղափարները, այդ իսկ պատճառով ֆիլմը վարձույթի դուրս եկավ միայն 4 տարի անց՝ 1973 թվականին։ Այդ ժամանակ Փարաջանովը հրաժարվեց մոնտաժել ֆիլմը, և դա նրա փոխարեն կատարեց ռեժիսոր Սերգեյ Յուտկևիչը: Այդ պատճառով գոյություն ունի ֆիլմի 2 տարբերակ՝ հեղինակային, որը գրեթե ոչ ոք չի տեսել և որը գտնվում է Հայֆիլմի արխիվում և Յուտկևիչի ֆիլմը, որը դուրս եկավ վարձույթի։ Սակայն այս տարբերակն էլ պաշտոնյաները վախենում էին տարածել լայնորեն և բազմացրին միայն 143 օրինակ ֆիլմից, որը դիտեց կես միլիոնից ավել հանդիսատես։ Ֆիլմը վարձույթում մնաց մի քանի ամիս, որից հետո հանվեց, քանի որ 1973 թվականին Փարաջանովին ձերբակալեցին՝ հոմոսեքսուալության մեղադրանքով:

ՖԻԼՄԵՐ
«Նռան գույնը», Սերգեյ Փարաջանովի ամենահայտնի ֆիլմերից է։ Այն թողարկվել է 1968 թվականին և նվիրված է Սայաթ-Նովային։ Հեղինակային անունը՝ «Սայաթ-Նովա» է։ սակայն Փարաջանովն ստիպված էր լրիվ վերամոնտաժել և փոխել ֆիլմի անունը։ Տարբերակը, որը հրապարակել է էկրանին, Սերգեյ Յուտկևիչի կատարված ևս մի վերամոնտաժի արդյունքն է։ Ֆիլմը նկարահանվել է Լոռու մարզի Սանահինի և Հաղպատի նշանավոր վանքերում, ինչպես նաև Արդվի գյուղի մոտակայքում Սրբանեսի (Սուրբ Հովհաննեսի կամ Հովհան Օձնեցու) վանքում։ Ամբողջ ֆիլմի ընդացքում լսվում է չքնաց եկեղեցական երաժշտություն, որոնք Փարաջանովի գույների հետ նայվում են ուղղակի հարմոնիկ իդեալական:
Ֆիլմը:https://www.youtube.com/watch?v=B8n4uL4y1IE

«Մոռացված նախնիների ստվերներըց», Դրամա: նկարահանված Միխայիլ Կոցյուբինսկու համանուն պիեսի հիման վրա։ Նկարահանվել է Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում 1964 թվականին։ Ֆիլմը նվիրված է Միխայիլ Կոցյուբինսկու ծննդյան հարյուրամյակին։ Գուցուլիների երկու տոհմեր թշնամի են երկար տարիներ։ Թշնամի տոհմերի ներկայացուցիչներ են Իվանն ու Մարիչկան, որ սիրում են միմյանց։ Իվանն ստիպված է լինում գնալ աշխատելու։ Այդ ժամանակ Մարիչկան խեղդվում է գետում։ Իվանը փորձում է մոռանալ նրան, սակայն չի կարողանում։ Չի օգնում անգամ ամուսնությունը գեղեցկուհի Պալագնայի հետ։ Միայն մահվանից առաջ՝ զառանցանքնրի մեջ է Իվանը վերստանում իր երջանկությունը։
Ֆիլմը: https://www.youtube.com/watch?v=CD2W2s2pZ-E

«Առաջին տղան» 1958: Սերժանտ Դանիլան, զորացրվելով բանակից, վերադառնում է հայրենի գյուղ և տեսնելով, թե որքան ձանձրալի է անցնում երիտասարդության առօրյան, որոշում է մարզադաշտ կառուցել: Յուշկան, ով առաջ զվարճացնում էր տղաներին իր անտակտ կատակներով, ինչի համար նրան անվանել էին “առաջին տղա”, որոշում է դառնալ առաջին ֆուտբոլիստը և դա նրա հաջողվում է:

«Անդրիեշ» Փարաջանովի առաջին նկարչական ֆիլմը, որի սցենարը հիմնված է մոլդովացի գրող Եմելիան Բուկովի համանուն պատմվածքի հիման վրա։Հեքիաթը Անդրիեշ անունով մի երիտասարդ հովվի մասին է, ով քաջամարտիկ Վայնովանի տված կախարդական շվիի միջոցով ցանկանում է դառնալ դյուցազն և պայքարել ամբողջ կյանքում նրա համար ատելի սև կախարդ-մրրիկի դեմ։
Filmyhttps://www.youtube.com/watch?v=CEjywkCLGHg&t=82s

Կրոն-Բուդդիզմ

Բուդդիզմը կրոնական ֆիլոսոֆիական ուսում է,հոգեոր զարգացման համար որը ծնվել է առաջին հազարամյակի մեջտեղում մ.թ.ա. հին հնդկաստանում: Ամեն ոք, որը դավանում է բուդդիզմ պետք է հետևի 5 կարևորագույն կանոններին, դրանք են՝ չխաբել, չգողանալ, մերձավորին ցավ չպատճառել, ալկոհոլին և այլ ոգելից բաներից հրաժարվել: Բուդդիզմի գլխավոր նպատակներից է՝ խորացում մարդու հոգու մեջ ու մտորումներ հավատքի էության մասին մեդիտացիայի օգնությամբ: Առաջին երկիրը, որը ստացել է Բուդդայի ուսմունքը, եղել է Քուշանի թագավորությունը: Ծիսակատարությունների կատարման պարզությունը պայմանավորել է աշխարհի տարբեր երկրներում բուդդիզմի լայն տարածումը: Ներկայում բուդդիզմի հետեւորդների հիմնական թիվն ապրում է հարավային, հարավարեւելյան եւ Արեւելյան Ասիայի երկրներում ՝ Շրի Լանկայում, Նեպալում, Բութանում, Չինաստանում (ինչպես նաեւ Սինգապուրի եւ Մալայզիայի չինական բնակչությունը), Մոնղոլիայում, Կորեայում, Վիետնամում, Ճապոնիայում, Կամբոջայում, Մյանմարում (Բիրմա), Թաիլանդում, Լաոսում, Տիբեթում

Վայոց ձորի մարզ

Վայոց ձորի մարզի Տարածքը 2308 քառ․ կմ է, մարզկենտրոնը՝ քաղաք Եղեգնաձորը։ Այն ոինի 3 քաղաքական կենտրոն, 29 գյուղական համայնքներ,52 գյուղական բնակավայր: Մարզը զբաղեցնում է Հայաստանի տարածքի 7.8%֊ը։ Վայոց ձորը բնակեցված է եղել դեռևս քարե դարից, առանց ընդհատումների։ Վարդան աշխարհագիրը այն անվանել է Եղեգյաց ձոր։ Նախախորհրդային շրջանում կոչվել է Դարալագյազ, իսկ խորհրդային շրջանում՝ Եղեգնաձորի և Ազիզբեկովի շրջաններ, որոնց միավորումից ձևավորվել է ներկայիս Վայոց ձորի տարածքը։ երկրաբանական դիրքի շնորհիվ, համեմատաբար քիչ է ենթարկվել ավերիչ արշավանքների։ Բնությունը անմատչելի է, Գոգավորության հատակում ձմռանը կայուն ձնածածկույթ հազվադեպ է առաջանում և շերտի հաստությունը հիմնականում հասնում է 2 մ֊ի։ Ձմեռային ամիսներին միջին ջերմաստիճանը -4 C-ից չի իջնում, իսկ ամռանը՝ հուլիս, օգոստոսին կազմում է +26 C, առավելագույն ամառային ջերմաստիճանը +42 C է։ Վայոց ձորում բնակավայրերը ցրված են տեղաբաշխված։ Հիմնականում ընդգրկում են 1000֊ից 2000 մմ բարձրության գոտիները։ Զարգացած է հանքառթյունաբերուէյունը: Վայոց ձորի մարզում, հետազոտումներից հետո գտնվել է աշխարհի ամենահին կոշիկը: